Tuesday, December 28, 2010

வறுமையும்... பனியின் கொடுமையும்...

இவனது வீட்டுக்குள்
கொட்டியது
மழைக்காலத்தின் மழைநீர்
மட்டுமல்ல...
இப்பனிகாலத்தில் பனியும்
சொட்டிகொண்டு...

நிலவின் ஒளியோடு
ஓட்டின்மீது விழுந்த
பனித்துளி
காற்றில் கலந்து
வீட்டின் தரைமீது
நீர்த்துளியாய்...

Saturday, December 25, 2010

சுனாமியின் வேதனை (ஆறாம் ஆண்டு நினைவஞ்சலி)


கடலே!

ஆண்டுகள் ஆ(று)றாய்
ஓடி மறைந்திருந்தாலும்
உன்கரம் ஆகிய
அலைகளைபோல் ஓயாமல்...

உயிர்பிரிந்த சொந்தங்களின்
நினைவுகள் மனதிற்குள்
நெஞ்சில் இன்னும்
துயராய் நீங்காமல்...

பொறுமை கடலின்
பெரிது என்பார்கள்
நீயே
பொறுமையை இழந்தாயே...

உந்தன் வீட்டுக்குள்
எத்தனையோ முறை
உல்லாசமாய் சவாரி
செய்து இருக்கிறோம்

ஒரேயொரு முறைதான்
எங்கள்ஊருக்குள் பயணித்தாய்
அழையாமல் வந்தாய்
அலையோடு அடித்துசென்றாய்...

ஒருமுறை வந்துசென்றதே
நிறையானது எங்கள்மனது
குறையென்று மீண்டும்
வந்துவிடாதே எங்கள்வாழ்வில்...

சுனாமியால் இறந்தவர்களுக்கு என் கண்ணீர் அஞ்சலிகள்....
உறவுகளை இழந்தவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த ஆறுதல்கள்....

Friday, December 24, 2010

காதல் கடிதம் – தொடர்பதிவு அழைப்பு (இந்திராவிடமிருந்து)

என்னை தொடர்பதிவுக்கு அழைத்த என் இனிய தோழி இந்திராவிற்கும், என்னோடு இந்த தொடர்பதிவில் கலந்து கொண்டிருக்கும் நண்பர்களுக்கும் மற்றும் இப்பதிவினை படிக்கவிருக்கும் அனைத்து பதிவுலக நண்பர்களுக்கும் என் முதற்கண் நன்றி கலந்த வணக்கம்.... (எல்லாம் ஒரு ஐஸ் தான்) யாரும் பதிவ படித்துவிட்டு என்மேல கோப படக்கூடாது என்பதற்குதான்.

நானும் பிளாக் வைத்திருக்கேன் என காட்ட நினைத்து ஆரம்பித்த இந்த வலைபூவில் ஏதோ அப்பப்ப என் மனசுல தோன்றத / ஓடுறத வார்த்தையா இணைத்து வரிகளாக எழுத ஆரம்பித்ததுதான் இது.... (உனக்கு இது தேவையா அல்லது எங்களுக்கு இது தேவையானு மனதில் கேட்பது காதில் விழுகிறது) என்ன பண்ணுவது பத்துவரிக்கு மிகாமல் இருக்க வேண்டும் என்பது நம் அரசியாரின் கட்டளை ஆயிற்றே... இப்படி ஏதாவது எழுதிதான் பத்துவரியை காட்ட முடியும்... அப்பதானே நம் அரசியார் மனம் மகிழ்வார். (ஏற்கனவே அவர்களிடம் மொக்கை சாமினு பேரு எடுத்து இருக்கிறேன்...) அது யாருக்கும் வெளியில் தெரியாத விசயம். இப்ப தெரிஞ்சு போச்சுனு யாரும் சந்தோஷ படவும்வேண்டாம்.
 
அது இருக்கட்டும்.... என்ன கொடுமை பாருங்க இந்தம்மாவ யாரும் தொடர்பதிவுக்கு கூப்பிடலனு நம்மை வம்புல மாட்டிவிட்டு வேடிக்கை பார்க்க ஆசையுடன்.... ( நம்மையும் வேற யாரும் இதுவரை கூப்பிடல என்பது வேற விசயம்). திரும்ப பழிவாங்காம விட்டுவிடுவோமா என்ன? 

சரி சரி... விசயத்துக்கு வருவோம்... இப்படியெல்லாம் நிறைய பதிவுகளை எழுத நினைத்தாலும் இதுவரை எழுதியது இல்லை... இனிமே முயற்சி செய்து பார்ப்போமே என்றுதான் இது.. இதுக்கு வரும் ஆதரவை பொருத்துதான்...(இதுவே எங்களால் தாங்க முடியல ... இனி தொடர்ந்தா? ஆளை விடுங்க ஐயா என்று புலம்புவது புரியுது) இது எல்லாம் அரசியலில் சாத(சதா)ரணம் அப்பா...

ஹலோ மேடம். எங்களை என்ன? அந்நியன் படத்தில் வரும் அம்பினு நினைச்சு கிட்டிங்களா? எங்க லவ்வருக்கு எழுதுறத உங்ககிட்ட காட்ட....

இது என் சார்பில் என்னுடைய காகிதமே எழுதிய பழைய காதல் கடிதம் ஒருமுறை சும்மா படிச்சி பாருங்க (எப்புடி இப்படியெல்லாமுனு யோசிகிறீங்க....) எதுவாயினும் பேசி தீர்த்துக்கொள்வோம்... பின்னூட்டத்தின் வழியே.... (அவசரபட்டு இனி இந்த பிளாக் வரவே கூடாதுனு நினைக்க மட்டும் கூடாது...) அப்புறம் நானும் அழுதுடுவேன்....

ஸ்டார்ட் மியூசிக்...


// கண்மணி அன்போடு காதலன் நான் நான்
எழுதும் லெட்டர் சீ மடல் இல்ல கடுதாசி வச்சுக்கலாமா
வேண்டாம் கடிதமே இருக்கட்டும் படி
கண்மணி அன்போடு காதலன் நான் எழுதும் கடிதமே
பாட்டாவே படிச்சிட்டியா? அப்போ நானும், ம்
மொதல்ல கண்மணி சொன்னேல்ல
இங்க பொன்மணி போட்டுக்க.
பொன்மணி உன் வீட்டுல சௌக்கியமா
நான் இங்க சௌக்கியம்
பொன்மணி உன் வீட்டில் சௌக்கியமா
நான் இங்கு சௌக்கியமே
உன்னை நெனச்சி பாக்கும் போது
கவிதை மனசுல அருவி மாதிரி கொட்டுது
ஆனா அத எழுதணும்னு உட்கார்ந்தா
இந்த எழுத்துதான் வார்த்த
உன்னை எண்ணிப் பார்க்கையில் கவிதை கொட்டுது ///

ஆரம்பம் மட்டும்தான் தடங்கல்.. அப்புறம் பின்னி பெடல் எடுப்போம்..... அதனால் இத மட்டும் அப்படியே காப்பி பண்ணி போட்டுகிறேன்


அன்பே!
// ஒரு கடிதம் எழுதினேன்
என் உயிரை அனுப்பினேன்
அந்த எழுத்தின் வடிவிலே
நான் என்னை அனுப்பினேன்
காதலி என்னைக் காதலி//

- என்று நேரில் சொல்லமுடியாத காதலை கடிதத்தில் சொல்லிட்டோமில....

ஆருயிரே!
// நலம் நலமறிய ஆவல்
உன் நலம் நலமறிய ஆவல்
நீ இங்கு சுகமே
நான் அங்கு சுகமா?//

- என்று உன்னிடம் பதிலை கடிதத்தில் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்... (அடி வாங்காமால் தப்பிக்கதான்)

கண்ணே!
// கண்ணுக்குள் நூறு நிலவா, இது ஒரு கனவா
கைக்குட்டை காதல் கடிதம் எழுதிய உறவா
நாணம் விடவில்லை தொடவில்லை
ஏனோ விடை இன்னும் வரவில்லை//

என்று உன்வருகைக்காக தினமும் வாடுகிறேன்.... (மூக்கு துடைத்து துடைத்து கைக்குட்டை நாறி போச்சு.. அதனாலதான் தொட மனசு வரல) 

காதலியே!
// காதல் கடிதம் தீட்டவே மேகமெல்லாம் காகிதம்....
வானின் நீலம் கொண்டுவா பேனா மையோ தீர்ந்திடும்...//

- என்று உன்னோடு கவிபாட ஆசையாய் ஏங்குகிறேன்... ( எழுத படிக்க தெரியாது அதனால தான் இதெல்லாம் முதலில் கேட்கிறோம்) கொண்டு வந்தா எழுதுவோம்....

// காதல் கவிதைகள் படித்திடும் நேரம் இதழோரம்
இது காமன் கலைகளில் பிறந்திடும் ராகம் ஒரு மோகம்
இதயம் இதம் மாறும் இளமை பரிமாறும்
அமுதம் வழிந்தோடும் அழகில் கலந்தாடும்//

- என்று காதலை காலம் முழுதும் உன்னோடு சுமந்திட எண்ணிகொண்டு.... ( எழுதிய எழுத்துகளை உச்சரித்தது உதடு, கடிதத்தை ஒட்ட பயன்படுத்தியது உதடு அதனால தான் அடுத்த உதவியை அங்கிருந்து பெற்றுக்கொண்டு...)


அப்பாடா ஒரு வழிய எப்படியோ பெருசா மொக்கையை போட்டாச்சு... (மனசுல அப்படி ஓர் நினைப்பு... ஏன்னா... இது நமக்கு புதுசு....) நானும் ஊருக்கு போறேன் ( சனி , ஞாயிறு மற்றும் திங்கள்)... எப்படியெல்லாம் தப்பிக்க வேண்டி இருக்கு... உங்க மனசுல இருக்கும் எல்லாத்தையும் கொட்டி தீர்த்து விடுங்க நான் இல்லாத பொழுதே....




இது சும்மா இப்ப என்மனதில் ஓடியது....


கண்ணம்மா....
எனக்குள் வரிகள்வராமல் போய்விடுகின்றன
உன்னைகாணும் பொழுதினில் மட்டுமல்ல
உன்னை எண்ணும் பொழுதினிலும் - அந்நொடியிலும்
உன்முகத்தை தவிரவேறொன்றும் தோன்றாமல்....

அன்று...
காதல் சிறையென்று தெரிந்திருந்தும்
உன்னோடு கால்பதிய சொர்க்கமாய்
மாறுமென நினைத்துமனதை இழந்தேன்
உன்னையும் என்இதயத்திற்குள் அடைத்தேன்.

இன்று...
என்வாழ்வில் உன்னை இழந்தபின்பு
என்னுயிர் சொர்க்கத்திற்கும் செல்லமுடியாமல்
இம்மண்ணிலும் வாழமுடியாமல் திரிசங்கின்
உடல்போல் உயிரோடு தவித்துக்கொண்டு.

ஒன்று....
என்னோடு நீசேர்ந்து நம்வாழ்வு
மண்ணில் சொர்க்கம் ஆகட்டும்
இல்லையெனில்
உனைவிட்டு நான்பிரிந்து என்வாழ்வு
விண்ணில் சொர்க்கம் அடையட்டும்....

Tuesday, December 21, 2010

என்னை மயக்கவில்லை....


பெண்ணே!!!

மேனியில் உடுத்தியிருந்த
ஆடையில் வரைந்தபூவும்
என்னை மயக்கவில்லை...

தலையில் சூடியிருந்த
கொடியில் மலர்ந்தபூவும்
என்னை மயக்கவில்லை...

முகத்தில் மலர்ந்திருந்த
உதட்டில் உதிராதபூவும்
என்னை மயக்கவில்லை...

தாவணிநுனியில் உனையறியாது
உரையாடும்போது பூப்போல்
தோற்றுவித்த கொசுவத்தில் - எனையறியாது
நான் மயங்கிபோனேன்...

Monday, December 20, 2010

இன்று நான் ரசித்த இயற்கை....

கார்மேகமாய் வானம் சூழ்ந்திருக்க
வளி(ழி)யேதும் கண்ணில் தென்படாதிருக்க
மீண்டும் இதுபோல் வாழ்வில்
நிகழுமாயென ஏக்கத்துடன் நடக்கவைத்தது
இன்று இயற்கை தன்எழிலில்
என்னை மட்டுமல்லாது பலரையும்....

தொடர்ந்து என்தேகத்தில்
தோலின்மீது விழுந்து
இதயத்தின் உட்புகுந்து
என்னை மயக்கியது
பனிச்சாரலா? அல்லது
மழைத்தூறலா?
என்றுத்தெரியாத அளவிலான
ரம்மியமாய் வானிலை...

பூமி முழுவதுமாய்
நனைந்திருக்கவில்லை
மழைத்தூறல் என்பதற்கு
காணும்பொருட்களும் மரங்களும்
ஆகாயமும் நானும்
சாலையில் நனைந்ததால்
பனிச்சாரல் என்றும் - இயற்கையை
கூறிமுடியாமல் ரசிக்க வைத்தது...

Sunday, December 19, 2010

அன்பின் மீது ஆசைதான்...


இதுவரை இருவரும் கண்டிராத
இடத்தில் உன்கைக்கோர்த்து பேசிடாத
புதுவிசயங்களை பேசிநடந்திட ஆசைதான்...

சிலநேரங்கள் உன்மடியினில் தலைசாய்த்தும்
சிலநேரங்கள் உன்தோள்மீது தலைசாய்ந்தும்
பொழுதுகளை பேசிகழித்திட ஆசைதான்...

அன்பின் வலிமையை காட்டிட
அன்பின் தன்மையை கூட்டிட
சிலதருணங்களில் முத்தம்தந்திட ஆசைதான்...

இன்றுமட்டுமல்ல என்றும் உன்னோடு
இருப்பேன் உனக்காக இருப்பேனென்று
சொல்லி கட்டியணைத்திட ஆசைதான்....

இவையெல்லாம் வார்த்தையினில் அல்லாது
செயலிலும் என்றென்றும் உன்னோடு
வாழ்ந்து காட்டிவிட ஆசைதான்....

Saturday, December 18, 2010

கண்ணம்மா என் காதலி...


உன்பெயரினை அன்பாய்
உச்சரிக்கும்போதும் சொல்லில்
ஒருமுறை உதடுகளும்கூட
ஒட்டாமல் போவதனாலா...

உன்பெயரினை செல்லமாய்
மாற்றி அழைத்தேன்
இனிஇணைவது என்னுதடுகள் - மட்டுமில்லை
நம்உதடுகளாகவும் இருக்கட்டும்...

Friday, December 17, 2010

என்னை மயக்கிய நூலகமே...


நான் படித்துவிட்டு தூக்கிபோடும்
செய்தித்தாளகவோ சிறுகதை புத்தகமாகவோ
என்கையில் நீயில்லையடி பெண்ணே
சூடாக படித்துவிட்டு தூக்கியெறிய....

நான் கண்டெடுத்த நூலகம்நீ
என்றும்நான் உன்னுள் ஒன்றாய்
கலந்து இருக்க ஆசைப்பட்டுக்கொண்டு
என்னைநீ அறிந்துக்கொள்ளாமலா உன்வாழ்வில்...

நீநூலகம் என்றால் நான் நூல்களாய்
நீநூல்கள் என்றால் நான் பக்கங்களாய்
நீபக்கங்கள் என்றால் நான் எழுத்தாய்
நீஎழுத்து என்றால் நான் அதன்க(உ)ருவாய்

நூலகம் தேடிவாசல் வரைவந்தவன்
நூல்களை படித்துரசித்து சுவைத்திடதான்
ஏனோ சிறுதயக்கம் மனத்திற்குள் - நூலகத்திற்கே
புதுவாசகன் என்பதனாலோ இவன்வாழ்வில்...

Thursday, December 16, 2010

குளிரும்... நானும்...

 
அன்பே!
மென்மையான இப்பனிக்காலத்தில்
அதிகாலை இளங்குளிர்க்காற்றும்
என்னுடலை சிலிர்க்கவைக்கவில்லை
சிலநேரங்களில்!
உன் அ(ரவ)ணைப்பில் மெய்சிலிர்க்கிறேன்
பலநேரங்களில்!!
உன்நினைவில் மெய்மறக்கிறேன்
உன்பிரிவில்!!!
எப்பொழுதும் மெய்மறத்தும்போகிறேன்...

Wednesday, December 15, 2010

அன்பு... காதல்.... (உரையாடல்)



ஒருநாள் சந்திக்காமல் பேசாமல் மறுநாள் காதலன் காதலி சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள்.


என்னைநேற்று முழுவதுமாய் மறந்துவிட்டாய்
ஒருமுறைக்கூட என்னை நினைக்கவில்லையே
நினைத்திருந்தால் நான் உண்ணும்போது
ஒருமுறையேனும் புரையேறிக்ககூடும் உன்நினைவால் என்றான்...

ஒருவேளை நீஉண்ணும்போது நினைத்திருந்தால்
அப்படியேதும் நிகழ்ந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கலாம்
நான்தான் உன்னையே நினைத்திருந்தேனே
அதனால் என்னவோ நிகழாமல் என்றாள்...

அப்படியெனில் உனக்கு என்நினைவால்
மூன்றுவேளையும் நிகழ்ந்ததா என்றான்?
ஒற்றைச்சொல்லில் அவன்புருவம் உயர்ந்திட
இவளோ அப்படியொன்றும் ஏதுமில்லை என்றாள்...

உன்பிரிவால் நேற்று முமுவதும்
உணவே அருந்தவில்லை எனச்சொன்னாள்
தலைகுனிந்த நாண முகத்தோடு - இவனும்
தலைகுனிந்து நின்றான் வெட்கிபோன முகத்தோடு...

Tuesday, December 14, 2010

நானும் திருநங்கையும்...

அஞ்சுரூபாய் உனக்கு நான்கொடுத்தது
அழகென்று என்னை வர்ணிப்பதற்குஅல்ல
அசிங்கமாய் பேசிவிட கூடாதென்பதற்கு
தீண்டாமை என்னுள்ளத்தில் இல்லை - இருந்தாலும்
நீயென்னை தீண்டுவதை விரும்பாமலும்.

எந்தன் விழியிலும் மொழியிலும்
திருநங்கை நீயும் திருமங்கையாய்
மாறுவதாக சொன்னாய் வார்த்தையில்
கங்கையாய் என்னுள்ளமும் மாறியது - அந்நேரத்தில்
உன்னையும் என்தங்கையாய் மனமேற்றது.

Thursday, December 9, 2010

நான்... நிலா... நீ...


பெண்ணே!

கருமையான வானில்
வெண்ணிற மேகத்தில்
தொலைந்து போகும்
நிலவாய் சிலநாட்கள்...

மாதத்தில் ஒருமுறை
வானத்தில் முழுமையாய்
மறைந்து போகும்
நிலவாய் சிலநாட்கள்...

விண்ணில் தோன்றியும்
கண்ணில் உருவாய்
தெரியாமல் போகும்
நிலவாய் சிலநாட்கள்...

எத்தனையோ நாட்கள்
என்னில் இப்படிநான்
நிலவினை போல் - உன்னால்
காணாமல் போகிறேன்.

விட்டுவிலகிவிடு என்னை..


தினமும்
நீஅழைத்த மறுநொடியே
உன்னை அழைக்கிறேன்
நித்தம்
நீஅனுப்பும் அனைத்து
குறுஞ்செய்திக்கும் பதிலளிக்கிறேன்
இப்பொழுதே நானுனக்கு
அடிமையாகதான் இருக்கிறேன்..
ஆனால்
இந்த இரண்டையும்
நானாக செய்வதில்லை
என்கிற கோபமுட்டும்
உன்நெஞ்சில் இன்னும்
அதையும் நானேசெய்ய
ஆரம்பித்தால் ஆகிவிடுவேன்
பைத்தியமாய் உன்னால்...

உன்பாதை மாறட்டும்... பயணம் தொடரட்டும்...



அழைத்தாய் வந்தேன் அருகினில்
அமர்ந்தேன் எங்கோ அழைத்துசென்றாய்
எளிதாக வரும்வழியில் சொல்லிவிட்டாய்...

உன்இலகுரக வாகனத்தில் மட்டுமல்ல
உன்இளகிய மனத்திலும் என்றாய்
நான் வீற்றிருப்பது என்பதனை...

என்இல்லம் மட்டுமல்ல அடைக்கப்பட்ட
சாலையில் அமைந்து இருப்பது
என்இதயம் சேர்த்துதான் அடைக்கப்பட்டு
சோகத்தில் உடைந்து போயிருப்பது...

வாகனத்தில் இங்கேயே இறங்கிக்கொள்கிறேன்
இதயத்திலும் இங்கேயே இறக்கிவிட்டுவிடு
உந்தன் வாகனத்திற்கு என்சாலையில் வழியில்லை
உந்தன் மனத்திற்கு என்சோகத்தில் பங்குயில்லை...

வாகனம் ஓட்டுவதற்கு உரிமம் என்னிடமிருக்கு
உன்னை மணக்க எண்ணம் எனக்கில்லை
இன்றே பாதையை மாற்றிக்கொள் இனி(தாய்) - உன்வாழ்வில்
என்றும் பயணம் தொடரட்டும் வெற்றியோடு...

உ(எ)னக்காக...


எத்தனை கோயில்கள் பிரகாரமானாலும்
எத்தனை நாட்கள் வரவேண்டுமென்றாலும்
உனக்காகவும் நீவாழந்திட உன்நினைவாலும்
அங்கம் வலம்வந்திட நினைக்கும்நான்

உந்தன் அங்கமோடு ஒன்றிணைந்து
உந்தன் வீட்டுக்குள் உலாவர
எந்தன் மனதுக்குள் விரும்பாமல்
எப்படி தொலைந்து போகக்கூடும்?

Wednesday, December 8, 2010

வறுமை....


எந்தன் வீட்டுக்கண்ணாடி முன்நின்று
நான்பார்த்து சிரித்தாலும் அதில்
அழுவதைபோல் மட்டும் காட்டுகிறது
ரசமில்லாது மங்கிபோன மாற்றிடாத
அக்காலத்து கண்ணாடி என்பதனாலா?
அல்லது
வாழ்வில் அவளில்லாமல் வ(வெ)றுமையாய்
எந்தன் மனதும் மாறிப்போனதனாலா?

Tuesday, December 7, 2010

காலம் நம்மை மாற்றும்


பெண்ணே...
உன்னை சந்தித்த தருணங்களில்
விழியின் வழிபேசிய மொழியில்
உன்மனதை புரிந்துகொள்ளும் அவன்
இதழ்கள் உச்சரிக்கும் மொழியில்
பலநேரங்களில் முழுமையாக அவனுக்குள்
புரிந்துக்கொள்ள முடியாமல் திணறிபோகிறான்...

காரணம்?
நுனிநாக்கில் நீபேவது ஆங்கிலம்
அதனால் என்னவோ புரியவில்லை
என்றால்அது அலைபேசி வழியனுப்பிய
நகைச்சுவை குறுஞ்செய்தியாய் ஆகிவிடக்கூடும்...

ஆனால்!
செய்கைவழியும் செயல்வழியும் உந்தன்
உணர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும் உணர்பவன்
உன்உள்ளத்தை புரிந்துக்கொள்ள முடியாமல்
உச்சரிக்கும் செந்தமிழிலும் குழம்பிபோகிறான்
உன்வாழ்வில் இனியில்லாமல் வாழபோகிறான்
தனக்குள்தானே தொலைத்து கொள்ள(ல்ல)போகிறான்

அதனால்!
கதிரவனைக் கண்ட பனிப்போல்
நடந்தவை எல்லாம் உன்னுள்
கண்ட கனவாய் அழிந்துபோகட்டும் - அவன்
நெஞ்சோடுமட்டும் நினைவாய் நிலைக்கட்டும்...

Friday, December 3, 2010

இதழ்கள்

இதழ்மேல் இதழ்கள்சேர்ந்து
பூத்த பூவினை பார்த்து மயங்கினேன்..

இதழ்மேல் இதழ்நகர்ந்து
மலரும் மங்கை புன்னகையில் வீழ்ந்தேன்..

உன்னிதழ்மேல் என்னிதழ்சேர்த்து
கிடைக்கும் உணர்வில் ஏங்கி தவிக்கிறேன்.

Thursday, December 2, 2010

தவிப்பும்.... துடிப்பும்....


முதலில் உன்னோடு பேசதுடித்தேன்
முடியாமல் என்வாழ்வில் தவித்தேன்...
இப்போ உன்னோடு பேசாமலிருக்க
நினைத்தாலும் முடியாமல் துடிக்கிறேன்....

Wednesday, December 1, 2010

சுவாசிப்போமா சுதந்திரமூச்சு...


ஈழம் மண்ணில் இன்னும்
ஈரம் குன்றாமல் இன்றும்
காரணமறிவோரோ?
எத்தனையோ ஆனால் எதுவோ?

அறிவியலின் விந்தையல்ல
அழிவின் விளைவாய்…
ஆக்கத்தின் வித்தாய்
ஆரம்பத்தின் முளையாய்…

நாற்புறமும் நீரால் சூழ்ந்து
தீவாய் மிதக்கும் பூமியிது
என்பதனாலோ? - உண்மையாய்
இருக்கலாம் ஆனால் இல்லை…

எல்லா உறவுகளை இழந்து தவிக்கும்
எங்கள் நட்புகளின் கண்ணில் வழியும்
கண்ணீரோ? - இருந்தாலும்
இருக்கலாம் ஆனால் இல்லை…

எங்களுக்காக உயிரையும் கொடுத்து பிரிந்த
எங்கள் உறவுகளின் உடலில் பிறந்த
செந்நீரோ? - உருத்தலாய்
இருக்கலாம் ஆனால் உண்மை…

எந்தன் இனத்தவர் விட்டுசென்ற
காலடிகளின் தடமும் அழியாமல்
மனதிற்குள்ளும் அதற்கு அடையாளமாய்
கண்களின் முன்பும் நிழலாடிக்கொண்டு…

மண்ணில் புதைந்து போனவர்கள்
எத்தனையோ பேர் கண்ணில் தெரியாது
மண்ணை பிரிந்து போனவர்களும்
எத்தனையோ பேர் கணக்கில் வராது…

குண்டு துளைக்க முடியாத சட்டையிருக்கலாம்
குண்டுகள் துளைக்காமல் விட்டதில்லை எங்கள்வீட்டை
கண்களுக்கு முன்பு எத்தனையோ கொடூரம் - எனினும்
கணத்த இதயத்துடன் வாழ்ந்து(ம்) வருகின்றோம்…

விட்டுகொடுப்பவன் வாழ்வில்
என்றும் கெட்டு போவதில்லை
விட்டுபிரிந்தவர்கள் மீண்டும்
சேராமல் இருக்க போவதில்லை
இழந்த உயிர்கள்
வாழ்வில் மீண்டு(ம்) வரபோவதில்லை
இருக்கின்ற உயிர்கள்
துவண்டு போகாமலிருந்தால் போதும்

உறவுகள் இல்லாமல் நாங்கள்
வாழும் இவ்வாழ்கை துறவுகோலம்தான்
நாங்கள் வேண்டுவது திறவுகோலாய் - ஒன்றைமட்டும்
இதயத்திற்கு இதமளிக்கும் அன்புதான்…
 
உங்கள் வாழ்வில்
கண்ணில் கண்ணீரும்
மனதில் சோகமும்
கொள்ளா(ல்லா)மல் இருக்க
கண்ணில் செந்நீரும்
மனதில் தா(க்)கமும்
கொண்டு இக்கவியின்
வரிகளை வ(மு)டிக்கின்றேன்.

சுவாசிப்போமா சுதந்திரமூச்சு எழுதுகின்ற நேரம்
எழுந்தது என்னுள் எத்தனையோ பெரும்மூச்சு…

(ஈகரை என்னும் தளத்தில் நடந்த கவிதைப்போட்டிக்காக எழுதியது)

Tuesday, November 30, 2010

நான் உந்தன் பாவையடா...



நானிருப்பதோ காற்றும் ஒலியும்
புகாத கண்ணாடி கூண்டு...
அப்படியே இல்லாமல் போனாலும்
என்னருகில் நீயில்லாமல் போனால்
எந்தன் வாழ்வோ உயிரில்லாமல் - இதுபோல்
வாழும் வெறும் கூடுதான்....

சுவாசம் இல்லாமல் நான்
உயிர்வாழ்கிறேன் அதிசயமாய் என்றால்
காரணம்? நீதான் எனச்சொல்வேன்.
நான் ஆடிவீசும் காற்றில்
மலர்ந்த மலர்களின் வாசமும்
நான் அழைக்கும் கீதமும்
மெல்ல உன்னை வந்தடையும்
அதன்வழியே இந்தமங்கையின் மனதும்
உனைச்சேரும் நீயும் என்னை - காலத்தோடு
வந்தடைவாய் என்ற நம்பிக்கையில்தான்...

ஒற்றைக்காலில் தவம்செய்து இறைவனிடம்
வேண்டிய வரமடையும் முனிவன்போல்
எனைச்சேரும் வரைஉனக்காக நானும் - காத்திருப்பேன்
அனுதினம் ஓயாமல் உன்நினைவில்.

மையத்தில் கால்பதித்து சுழலும்
விசைக்கொடுத்த பொம்மையல்ல நான்
மையல்கொண்ட என்மனமறிந்து வருவாயென்ற - மெய்யான
உணர்வோடு சுற்றிக்கொண்டு நில்லாமல்...

ஒற்றைகையில் எந்தன் உடலின் மானம்
காக்கும் ஆடையை ஏந்திக்கொண்டு
மற்றொருகையோ? உயிர் கொடுக்க என்னுயிரை - ஏந்திவரும்
உன்னை ஏந்திட துடித்துக்கொண்டு...

வெண்ணிலவின் ஒளியில் மிளிரும் பாவையாக
வெண்ணிலவாக உனக்கு ஒளிரும் பாவையாக
வெண்ணிற ஆடைப்பூண்டு மயக்கும் பாவை - இன்றுநான்
வெண்ணிற மின்னொளியில் இயங்கிக்கொண்டு..

கல்லுக்குள் தேரையை படைத்து காப்பவன்
என்மனதுக்குள் இருக்கும் உன்னையும் படைத்திருப்பான்
உன்கண்ணுக்குள் இருக்கும் என்னை காப்பதற்கு - உனைநோக்கி
சொல்லுக்குள் உயிரைவைத்தும் காத்துக்கொண்டு.

Monday, November 29, 2010

நம்பிக்கை..

எலும்பில்லாமல் போனாலும் தும்பிக்கை
யானைக்கு பக்கபலம்...
நீயில்லாத வாழ்க்கைக்கு நம்பிக்கையே
எனக்கு பக்கபலம்...
என்றாவது ஒருநாள் கண்டிப்பாக - நீயுமென்னை
புரிந்துக்கொள்வாய் என்பதுதானது..

Sunday, November 28, 2010

நன்றி...


இனிய தோழா!

நான்கு அறைகளை கொண்ட
வெற்றிடமான கல்வெட்டு சுவரில்லை
எந்தன் இதயம்...
உங்களுக்கான வாசகத்தை அதிலிருந்து
எடுத்து அள்ளி எளிதில்
உங்களுக்கு பதிலிட...
உங்களின் அன்பால் சுரங்கமாக
மாற்றப்பட்ட பலபேரின் உள்ளங்களைய்ம்
புதையலாக கொண்டது...
பூமிக்கு அடியில் கிடைக்கும்
கனிமங்களை தனியாக பிரித்து 
பயன்படுத்தும் முறைப்போன்றது...
பிறருக்கு நன்றியென்னும்
ஒற்றைச்சொல் சொல்லுவதும்...

பொன், மிக்க நன்றி தங்களின் இனிய மடலிற்கும் மற்றும் குறுஞ்செய்திக்கும்.... மற்றும் எனக்கு ஊக்கமளிக்கும் அனைவருக்கும்.

என் கண்மணியே....



இதுவரை !
வெண்படலத்தில்
மிதந்த எந்தன்
கருவிழியே
கண்ணீருக்குள்ளும்
சிலநேரங்களில் இன்பமாய்
நீந்துக்கின்றாய்...
பலநேரங்களில் சுகமாய்
மூழ்குகின்றாய்...
ஒருவேளை நான்
கண்ணோடுவிட்டு சென்றால்
வேறொருவருடன் பொருந்திக்கொள்
அவ்வாறாவது உயிர்வாழ்ந்திடு
மறுபுறம்  நானும் 
வாழ்வேன் உன்னால்
அடைந்தவரின் மனதுக்குள்...

கண் இமைகளும் மறக்காது...

 
உன்நினைவுகளால்
பயணத்திலும்
வேலையிலும்
கண்மூடி என்னைநான்
மறந்து விடக்கூடாது
என்றோ என்னிமைகள்
இப்பொழுதெல்லாம்
ஓயாமல் துடித்துக்கொண்டு
உனக்காக இரவினில்
தூக்கத்திலும் சேர்த்து....

கண்ணுக்குள் இருக்கும்
கண்ணீரை வெளிவராமல்
தடைச்செய்யவா?
வெளியே(ற்)றி கண்களும்
வற்றிவிடக்கூடாதென்றா?
ஆனால்
என்னிமைகூட உன்னை
மறக்க முடியாமல்...
இமை(ற)க்கும் நேரம்கூட - நானுன்னை
மறக்க மனமில்லாமல்.

Saturday, November 27, 2010

விதி மாறும்...


தோழியே!!!
ெயரினில் கொண்டதனாலா
வாழ்வில் அடையாமல்போனாய்?
ணவனால் நடைப்பிணமானாய்
காதலனால் படுத்தபிணமானாய்
ஒருவன் வெட்டியானாய்
பிணத்தின்மீது காதலென்றுசொல்லி...
அவனும் இன்றும்
தன்னுடலை மாய்த்துவிட்டு
உன்னுயிரை எடுத்துசென்று
உன்னோடு உயிரைவிட்டு
உன்னை கொன்றுக்கொண்டு
உன்பெயரினை யாருரைத்தாலும்
நீயேயுரைத்து பார்த்தாலும்
அடையாதபடி செய்துவிட்டு...

இன்றுவரை நீயடையாத
அமைதியினி மயானமான
உன்னுள்ளத்தில் தோன்றட்டும்
நடந்ததெல்லாம் மறக்கட்டும்

இனியாவது இறையருளால்
உன்மனத்தின் குற்றயெண்ணம் 
முழுமையாய் மறையட்டும்
உன்காலம் மாறட்டும்.
உன்வாழ்வு மலரட்டும் - உற்றதுணையாக
உன்னோடு நாங்களும்...



அவனது ஆத்மா சாந்திடைய
எந்தன் கண்ணீர்அஞ்சலிகள்…
உனக்கு வரிகளின் வழியே
எந்தன் ஆறுதல்கள்…

வழி(லி) மாறாமல்...

 














கண்ணா!!!
ீசிய காற்றில்
உன்மீது விழுந்தேன்!
கல்மீது விழுந்திருந்தால்
ஊர்ந்தாவது சென்றிருப்பேன்!!
உன்கண்ணீர் கடல்மீது
அன்பாய் விழுந்தனாலோ?
தத்தளித்து வாழ்ந்தாலும்
உன்னோடுவாழ ஆசைக்கொள்கிறேன்
நீயென்னை கரைசேர்த்திட
நினைத்தாலும் நடந்திடாமல்
சக்கரைக்குள் மடிந்துபோகும்
எறும்பாய் உயிரைவிட்டுக்கொண்டு...
கண்ணீரையும் கற்கண்டாய்
மரணத்தையும் சுவைத்துக்கொண்டு...   

Friday, November 26, 2010

மன்னிப்பாயா....


// ஒருநாள் சிரித்தேன்
மறுநாள் வெறுத்தேன்
உனைநான் கொல்லாமல்
கொன்று புதைத்தேனே
மன்னிப்பாயா மன்னிப்பாயா//


உன்னை பார்க்கும் பொழுதும்
உன்னை நினைக்கும் போதும்
என்னை அறியாமல் சிரிக்கிறேன்.

உன்னை பார்க்காத நாளிலும்
உன்னை நினைக்காத நொடியிலும்
என்னை நானே வெறுக்கிறேன்...

உன்னை புரிந்துக்கொள்ள முடியாமல்
உனைநான் கொல்லாமல்கொன்று புதைத்தேன்.

என்னை புரியவைக்க முடியாமல்
எனைநான் கொல்லாமல்கொன்று புதைக்கிறேன்...

Thursday, November 25, 2010

இழந்துதான் பெறவேண்டுமா?

எதையும் இழப்பதற்கு வாழ்க்கையில்
நாம் துணிந்தோம் என்றால்
எதற்காக இழக்கிறோமோ வாழ்வில்
அதுநம்மை வந்தடையும் என்றார்கள்...
ஆனால்!
அவளுக்காக உயிரை இழக்கவும்
ஆயுத்தமாய் இவன் தயாரானான்
அவளின் கடைக்கண் பார்வைக்கூட - கிடைக்காமல்
காத்துக்கொண்டு தினமும் மடிந்துக்கொண்டு...

Wednesday, November 24, 2010

உறவுகள்...


செடியில் மலர்ந்து
உதிர்ந்து போகும்
பூக்களல்ல!

உதட்டில் அழைத்து
நொடியில் மறந்து
போவதற்கு...

மண்ணை பிளந்து
முளைத்து வந்த
விதைகள்!

உள்ளத்தில் நிறைந்து
பிறந்து வரும்
சொற்(ந்தங்)கள்...

உங்களில் நான்
எவ்வாறோ?
ஆனால்!
என்னில் நீங்கள்
இப்படித்தான்..

Tuesday, November 23, 2010

நினைவுகளால்....

கோடைக்காலம் போன்று
பகல்நேரங்கள் உன்நினைவால்
என்னுள் நீண்டுக்கொண்டு
அதில்!
ஒவ்வொரு நொடியும்
என்வாழ்வில் துடிதுடித்து
நான் இறந்துக்கொண்டு
ஆனால்...
ஒவ்வொரு நாளும்
இரவுநேரத்தில் மீண்டும்
மீண்டும் பிறந்துக்கொண்டு....

Monday, November 22, 2010

மாறும் என்ற நினைவோடு...

பெண்ணின் மனதினை
ஆண்கள் புரிந்துக்கொள்வது
என்பது கடினம்தான்
முடியாத ஒன்றும்தான்
ஆழம் தெரியாத கடலாய்...

ஆனால்!
எந்தன் இதயத்தையும்
உன்னால் எப்படி
புரிந்துக்கொள்ள முடியாமல்
போய்விடக்கூடும்?
மனதுக்குள் புரியாத புதிராய்

புரிந்தும் புரியாமலா?
நான் உன்னை
புரிந்துக்கொள்ள முடியாமல்
இதனையும் நேசித்துக்கொண்டே
வாழ்க்கை என்னுள் நம்பிக்கையாய்.

பேசுவது என்ன தெரியாது?

நம்மில் யார்
முதலில் அழைப்பதென்ற
எண்ணம் வந்ததில்லை
ஆனால்....
அழைத்து எல்லாம்பேசி
முடிந்தபிறகு யார்
இன்றும் அழைப்பினை
முதலில் முடித்துக்கொள்வதென்று
போட்டியிட்டு கொண்டே
பலமணி நேரங்கள்
தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே...

சந்திரன் சூரியனை கண்டிட
சூரியன் சந்திரனை கண்டிட
பொழுதுகள் மட்டும் மாறிக்கொண்டே
நானும்நீயும் மாறாது பேசிக்கொண்டே...

Friday, November 19, 2010

செய்வதறியாது....



நமக்குள் உரையாடல்கள்
வாதமாய் உருமாறிட
உந்தன் செவ்வாயை
எந்தன் விரல்கொண்டோ
அல்லது இதழ்கொண்டோ
மூடமுடியாமல் அழைப்பின்
தொடர்பினைத் துண்டித்துக்கொண்டு - என்னையும்
அலைபேசியையும் க(த)ண்டித்துக்கொண்டு...

மனதின் ஏக்கம்....

Thursday, November 18, 2010

விடை தெரியாமல்...

நான் பார்க்கிறேன் 
என்பதற்காக
என்னை காணநீ
வருகிறாயா?
இல்லை!!!
நீயே வருகிறாய் 
என்பதற்காக - மழையே
உன்னை நான்
பார்க்கிறேனா?

Wednesday, November 17, 2010

தற்கொலை...


புகைவண்டி ரதமே!!!
காதலுக்காக மட்டும்
இறைவனின் பொற்பாதத்தையும்
அவளின் பாதத்தையும்
தொழுதிட்ட என்சிரங்கள்...
எக்காரணத்திற்காகவும் உன்பாதத்தை
என்றும் தொழாது...

உன்னை எதிர்கொள்கிறேன்
முடிந்தால் நெஞ்சோடு
அணைத்து உன்னோடு
கொண்டு(ன்று) செல்....
நான் அன்பி(வளி)ற்கும்
உனக்கும் அடிமையாய் ....

Tuesday, November 16, 2010

தானமும்... தர்மமும்...

நான்!
தானமாய் உனக்கு
அளிக்கிறேன் என்னுயிரை...
அதற்கு
தர்மமாய் உன்னிடம்
வேண்டுகிறேன் உன்அன்பை....

Monday, November 15, 2010

உன்னால் முடியும்...

பெண்ணே!
சிறகுகளே அறுக்கப்பட்ட பறவையாய்
நீயிருந்தால் பறக்க முடியாதென்று
மனதில் நினைக்கலாம் உண்மைதான்.
இறகுகள் வெட்டப்பட்ட பறவையாய்
நீயிருப்பதால் பறக்க முடியும்
மீண்டு(ம்) என்பதை உணர்ந்துவிடு.

ஆனால்!
இறகுகள் நறுக்கப்பட்டு மீண்டும்
முளைத்து இருப்பதையும் மறந்து
பறப்பதற்கு என்றுமே முயற்சிக்காமல்
முன்புபோல் பறக்க முடியாதென்று
மனதுக்குள் நீயே நினைத்து
உன்னை ஏன்? மு(அ)டக்கிக்கொள்கிறாய்...

ஆதலால்!
நினைத்திடு! முயற்சித்திடு!! பறந்திடு!!!
வீழ்ந்த இறகுகள் துளிர்ந்திருக்கும்
மகிழ்வோடு உலகத்தை வலம்வந்திடு
புதுஉலகம் உனக்காக காத்திருக்கு...
விடியுமென்று நம்பும் நீ - உன்னால்
முடியுமென்பதையும் உலகத்திற்கு வாழ்ந்துக்காட்டு...

Sunday, November 14, 2010

ஏனோ?














  நீ முத்தமிட நெருங்கிட
அரும்பும் மலர்கிறது!
ஆனால்...
என் மலர்ந்த இருகண்களோ 
மொட்டாய் மூடிக்கொள்கிறது!!

Tuesday, November 9, 2010

முத்தமும்... உணர்வும்...


உந்தன் வாசத்தை
நாசியும் சுவாசிக்காமலே!

உந்தன் இதழ்ரசங்களை
நாக்கும் சுவைக்காமலே!!

எந்தன் தோல்களின் வழியேயும்
இரண்டையும் உணர்கிறேன்

உந்தன் அன்பான முத்தத்தால்...

Friday, November 5, 2010

தீராதவலி (தீபாவளி)


குளிக்கும் எண்ணெயில் என்கண்ணில் இருக்கும்
உந்தன் உருவத்தை பார்த்தேன்...

எரியும் தீபஒளியில் என்சிந்தையில் இருக்கும்
உந்தன் முகத்தை பார்த்தேன்...

உடுத்தும் புத்தாடையில் என்மனதில் இருக்கும்
உந்தன் எண்ணங்களை பார்த்தேன்...

சுவைக்கும் இனிப்பில் என்னுதட்டில் இருக்கும்
உந்தன் மொழிகளை பார்த்தேன்...

மின்னும் மத்தாப்பில் என்மூச்சில் இருக்கும்
உந்தன் சிரிப்பினை பார்த்தேன்...

இத்தனை எத்தனையோ என்னருகில் நீயில்லாமல்
தீபாவளி எனக்கு தீராதவலியாய்...

பனியும்... நீயும்....


நீரும் பனிக்கட்டியாய்
உறைந்து விடக்கூடும்
நொடிப்பொழுதினில்...
ஆனால்...
நீராகவே எக்கணமும்
நானிருக்கிறேன் எனைநீ
கட்டியணைத்திருப்பதால்...

எந்தன் முத்தம் ...


உன்னை காணும் சமயம்
கொடுப்பதற்கு நான் எடுக்கும்
பயிற்சியல்ல இது...

என்னருகில் நீயில்லாமல் போனாலும்
நானுனக்கு  கொடுத்துக்கொண்டே இருப்பதை
காட்டும் கா(சா)ட்சியாய்...

Thursday, November 4, 2010

என்று மாறும்?

படைத்திட எத்தனையோ
எண்ணங்கள் மனத்தினில்
உதித்துக்கொண்டு....
ஆனால்!
ஒரெயொரு எண்ணம்
மட்டும் உதிக்காமல்
தோன்றுவதை எழுதி
உயிர்கொடுக்க நினைக்காமல்
மறு(ற)ப்பதுதானது...

உன்னோடு நான்...


நீ கடல்!
நான் கலங்கரைவிளக்கம்...

காதலெனும் அலையில்
இன்று உன்னில்
நான் மூழ்கிக்கொண்டு....

எனக்கு நானே
வாழ வழித்தெரியாமல்...

எனைவிட்டு செல்லாமல்...


உன்நினைவால் கண்ணீர்
வடிப்பதனாலா? பன்னீராய்
மாறி காற்றினில்
கரைந்து நறுமணத்துடன்
மீண்டுமென் நாசியைடைந்து
என்னுள் கலக்கின்றாய்...

கண்ணில் நீராய் 
வெளியேறி  காற்றாய்
புகுந்துக்கொண்டு  மனதுக்குள் -  மீண்டும்
எனைவிட்டு செல்லாமல்...

Tuesday, November 2, 2010

ஆ(ரா)ய்வு...


பூக்களின் இதழ்கள்
தேன் சிந்தாதபோது
உன்னிதழ்கள் மட்டும்
எப்படி எப்பொழுதும்?

Monday, November 1, 2010

மதுவின் விண்ணப்பம்...



பெண்ணே!
ஒன்று நீயாவது
அவனின் இதழ்களை
பருகிடு....
இல்லை!
என்னையாவது அவனை
பருகிடவிடு...

Sunday, October 31, 2010

கனவும்... வரமும்...


நேற்று நான்
கண்ட கனவுகளை
என்மனத்தின் ஆசையாய்
அறிந்துக்கொண்ட இறைவன்
நான்வேண்டும் வரமென
வேண்டாமலே எனக்களித்தான்
உடலையும் உள்ளத்தையும் - இன்று
நனைத்து குளிரச்செய்தான்.

கண்ணில்கண்ட கார்மேகம்
கண்களையும்யும் அகத்தினையும்!
தீண்டும் ஈரக்காற்று
தேகத்தையும் நுரையீரலையும்!!
மண்ணில்சேரும் மழைத்துளி
உடலையும் உள்ளத்தையும்!!!
அடையசெய்து என்னுள் - அளவற்ற
மகிழ்ச்சிபொங்க செய்தான்.

நேற்றுநீ அனுபவித்ததும்
இன்றுநான் அனுபவித்ததும்
ஒருதலையாய் என்றாலும்
மனதுக்கு இன்பமாய்...
என்மனத்தின் ஆசையை
இறைவனே அறியும்சமயம்
நீயறியாமலா போய்விடக்கூடும் - அன்பே
எந்தன் வாழ்வில்.

Friday, October 29, 2010

மழையும்... கனவும்...


நீ அங்கே!
நான் இங்கே!!

மழையில் மெய்தனை
நனைத்துக்கொண்டு நீ!
கனவில் மெய்தனை
இழந்துக்கொண்டு நான்!!

உன்செயலால் கற்பனையில்
மழையை ரசித்துக்கொண்டு
இங்கே மழையே
இல்லாமல் போனாலும்...

கார்மேகம் சூழ்ந்த
வானமாய் உன்மீது
மோகம் கொண்டது
என்மனம்!

ஈரப்பதம் கலந்த
காற்றாய் என்மீது
இதமாய் வீசுது
உன்மனம்!

மழையில் மேனியில்
ஒன்றான துணிபோல்
அணைப்பிலும் முத்தத்திலும்
நனைத்து மூழ்கடித்தாய்...

மண்ணில் சேர்ந்திட்ட
நீர்த்துளியாய்
என்னுடல் கலந்து
மறைந்திட்டாய்....

Thursday, October 28, 2010

தேடல்


என்னுடல் தேடும் 
பொருளாய் நீயிருந்திருந்தால்
உன்னை தேடிக்கொண்டே 
வாழ்வில் இருந்திருப்பேன்!!!

என்மனம் நாடும் 
உயிராய் இருப்பதனால்
உன்னில் எனைநான் 
தேடி (கண்டு)பிடித்துக்கொண்டு...

Wednesday, October 27, 2010

நிலாவின் இந்திய உலா....


வானத்தில் உலாவரும் நிலா எந்தன் காதலி
மண்ணில் பிறந்திட்ட இந்தநிலா எந்தன் சகோதரி...
என் வாழ்நாளில்...

பலபேருக்கு நீங்கள் உடன்பிறவா சகோதரிதான்
எனக்கோ நீங்கள் உடன்பிறந்த சகோதரியாய்
என் உள்ளுணர்வில்...

என்றும் மங்காத மறையாத பெளர்ணமியாய்
சந்தித்து கலந்துரையாடி மகிழ்ந்த இருமுறையும் 
என் வாழ்வில்....

முழுநிலவினை காணாது பிறையை ரசித்தநாட்களாய்
இணையத்தின் வழியும் அலைபேசி வழியும்
என்னோடு பேசியநாட்கள்...

இந்தியாவையும் எங்களையும் விட்டுபறந்து புகழோடு
வானளவு உயர்ந்து லண்டன் பிரிந்துசென்றதும் - அமாவாசையாய்
என்மனது இன்று...

Tuesday, October 26, 2010

சந்திப்பு (பழைய காதலன் காதலி)

அன்று...
கோயில் பிரகாரம்
அமைதியான நடைபாதை
கனவான வாழ்கையாய்
கண்ணில் காண்கிற
தம்பதியர் எல்லாம்
நீயும் நானுமாய்
மனத்தில் திரிந்து...

இன்றும்...
நிகழ்வான வாழ்வில்
தம்பதியராய் இல்லாவிடினும்
நேற்றைய நினைவுகளுடன்
இறைவன் சன்னதியில்
நீயும் நானும்
மண்ணில் மறையாத
அன்பில் ஒன்றிணைந்து...

Monday, October 25, 2010

என் பயணங்கள்...

கண்மூடி பார்த்தால்
உன்னோடு பேசிக்கொண்டு
கண்விழித்து பார்த்தால் - இருக்கையில்
என்னருகில் நீயில்லாமல்

வாய்விட்டு பேசுவதுபோல்
உள்ளுணர்வு பின்புதான்
தெரிகிறது மனம்தான் - அயராமல்
உன்னோடு பேசிக்கொண்டு...

உன்னை !
புதிதாய் பார்க்கிறேன்
காதலியாய் ஏற்கிறேன்
மனைவியாய் அடைகிறேன்
கருவாய் சுமக்கிறேன்
குழந்தையாய் பெற்றெடுக்கிறேன் - (காதல்)பயணங்கள்
ஒவ்வொன்றும் சுகபிரசவமாய்...

Friday, October 22, 2010

வெட்கம்...

வெட்கம்

நாணலை போல் நாணம் கொண்டு தலைகவிழ்ந்தாய்
கானலை போல் காணாமல் போகிறேன் உன்னோடு...

***************

தலையணை

அன்று உன்மீது கொண்ட அன்பால்
முத்தத்தால் நனைந்த தலையணை!
இன்று என்னோடு இல்லாத காதலால்
கண்ணீரால் நனைந்துக்கொண்டு!!

***************


உந்தன் உணர்வுகளை ரசிக்க தெரிந்த
பின்புதான் உன்னை நான் நேசிக்கிறேன்...
உன்னை உள்ளத்தை ரசிக்க தொடங்கிய
பிறகு உணர்வற்ற ஜடமாய் போகிறேன்...
உணவாய் உன் உணர்வுகள் மட்டும் என் மனதுக்கு.

***************

நீயும்... நானும்

உடல் மட்டும் தானே தள்ளி அமர்ந்திருப்பது....
உள்ளம் என்னவோ என்னுள் தானே இருப்பது...
உடல்கள் உரசாமல் போனாலும் - மனம்
சரசம் கொள்ளாமலா போகும்...

Wednesday, October 20, 2010

ஓயாத இரவுகள்...

பலநாட்கள்
கனவில் உன்னோடு
பேசிக்கொண்டு தூங்காமல்
இருப்பதும்...

என்பாதி தூக்கத்தில்
எழுந்து உன்னிடம்
ஏதோ கேட்பதற்கு
என்னருகில் தேடுவதும்...

கேட்கவந்ததை அறியாமல்
என்னவென்று எண்ணியும்
மீதிபொழுதை விடியும்வரை
தூங்காமல் கழிப்பதும்...

என்வாழ்வில்
ஒன்றாகிவிட்ட நிகழ்வாய்
இன்றும் என்னோடு - மனதுக்குள்
இதமான உணர்வோடு...

Tuesday, October 19, 2010

இன்பம் - அவளும்... கனவும்...

காற்றும் நீரும்
ஒன்றாய் இணைந்த
சூழலே இன்பமாய்...

என்றும் இல்லாமல்
இன்று அருகினில்
அவளிருந்தது இன்பமாய்...

இருசக்கர வாகனத்தில்
அவன்பின்னால் இவள்
அமர்ந்ததும் இன்பமாய்...

வீசும் எதிர்காற்றில்
நில்லாமல் இவன்கேசம்
பறந்ததும் இன்பமாய்...

பறந்துமூடிடாத கழுத்துபரப்பில்
செவிமடலின்கீழ் மெலிதாய்அவள்
இதழ்களைக்கொண்டு மூடியதும்
(வாழ்கை)பயணத்தில் இன்பமாய்...

கண்திறந்து பார்த்தசமயம்
கனவாய் இருப்பினும் - தூ(து)க்கத்திலும்
இவனுக்கு பேரின்பமாய் ....

Thursday, October 14, 2010

காலம் வெல்லும்...


ஆதவனே!
உலகத்தில் ஒருநாள்
உன்முகம் பார்க்காவிடின்
உடல்மீது நீவிழாவிடின்
உயிர்வாடி விடக்கூடும்...

என்கண்கள் உன்னை
காணாத நாட்கள்
என்வாழ்வின் இருண்ட
காலம்தான் அவை...

இந்நிலையில் அவர்கள்
இருமாதம் ஒருவாரம்
காலம் உன்னை
காணாமல் எப்படி
வாழ்ந்து இருக்ககூடும்
வியப்புடன் நான்...

கீழ்அடித்தளம் இரண்டுள்ள
கட்டிடத்துக்குள் சென்றாலே
கண்இருட்டி பகலிலும்
காணாமல் போய்விடுவேன்...

இரண்டாயிரம் அடிக்குகீழ்
இரவுபகலாக கண்மூடி
பார்த்தாலே நெஞ்சம்
பதைத்து திகைக்கிறது...

உயிருடன் நீங்கள்
இருப்பதை நாங்கள்
உணர்ந்திடவே நாட்கள்
ஆகியது பதினேழு...

இயந்திரத்தை படைக்கும்
நாம் கடவுள்
நம்மை காப்பாற்றும்
அவையும் கடவுளாய் ...

மீண்(ட்)டு உயிர்பெற்று
வந்திருப்பதை படிக்கும்
சமயம் என்னுயிரை
மீண்டும் அடைந்தேன்

மரணம் அல்லாத
மரணத்தை முத்தமிட்ட
ஒவ்வொருநாளும் வாழ்கையின்
மறக்கமுடியா பக்கங்கள்

அனைவர் மனத்தின்
தைரியமும் வலிமையும்
உங்களை மீட்டு
குடும்பத்துடன் ஒன்றிணைத்து...

நம்பிக்கையின் வெற்றி
இனிவரும் நாட்களும்
என்றும் நிலைத்து
மகிழ்ச்சியுடன் நீண்டாயுளுடன்
வாழ்ந்திட இறைவனைவேண்டி
வாழ்த்துகிறேன் உங்களை...

செய்தி வாசிக்க

Wednesday, October 13, 2010

நீ... நான்... கடிகாரம்...

உன்விழியின் கருமணியை ஒருமுறைதான்
கடிகாரத்தின் முட்களை போன்று
சுழற்றினாய் எந்தன்மீது ஊசல்குண்டாய் 
நில்லாமல் என்மனமோ ஆடிக்கொண்டு...

Tuesday, October 12, 2010

தாயும்... பிறந்தநாளும்...

தான் பெற்றெடுத்த
பிள்ளை அழுதிருக்க
தன் அ(மு)கம்
மகிழ்ந்த தாயை
மண்ணில் கண்டதுண்டோ?
உண்டெனில் நம்புவீரோ?
யாரென அறிவீரோ
நம்வாழ்வில் தினம்
காண்கிறோம் என்றால்
நீவிர் வியப்பீரோ?
நம்தாய் என்றெனில்
மனம் திகைப்பீரோ?

பிறந்த அந்த
ஒருநாள் மட்டும்நாம்
அழகுரலிட அவள்
சிரிக்கின்றாள்...
நம் பிறந்தநாளை
நினைத்து ஆண்டு
முழுதும் ஆனந்தம்
அடைக்கின்றாள்...

ஒருசிலரோ தினம்
தன் பிறந்தநாளை
கொண்டாடிக்கொண்டு!
தாயை அழவிட்டு
தான் மனநிறைவுடன்
வாழ்ந்துக்கொண்டு!!

Fantastic answer by Dr Kalam to a question asked at the BBC....

Question - Define BIRTHDAY.... .....?

Answer = The only day in your life, when you cried and your Mother was smiling..... .........:-)